اداره کتب و انتشارات

تالیف: مهوش کیان ارثی

سال انتشار : 1396

قیمت: 120000 ریال

من مادر یک جوان دیرآموز هستم. می­خواهم از خاطرات سال­های کودکی و نوجوانی پسرم پویا بگویم؛ خاطراتی که همیشه با من هستند. حالا که تصمیم گرفته­ام آنها را بنویسم به­سرعت مثل فیلمی از جلوی چشمانم رد می­شوند. خودشان را از سال­های زندگیم به زمان حال من می­رسانند تا گفته شوند.

افراد دیرآموز انسان­هایی صادق، پرعاطفه و زودباورند؛ ویژگی­هایی که آنان را در روابط با دیگران آسیب­پذیر می­کند. ولی صداقت همراه با عطوفت به آنان روحیۀ خاصی می­بخشد. از آنان انسان­هایی متفاوت از بقیه می­سازد. اگر ما هم بتوانیم زندگی­مان را از زاویۀ دید آنها نگاه کنیم، دنیای­مان­ آرامتر و زیباتر خواهد شد.

هدف تلاش­های من و همسرم که از داشته­ها و نداشته­های پسرمان ریشه می­گیرد، رشد و پیشرفت پویا و رساندن او به یک زندگی با حداقل وابستگی به ماست.

این نوشته خاطرات مادری است که بعد از سال­ها تلاش برای فراهم کردن یک زندگی اجتماعی و انسانی برای فرزند دیرآموز خود به این نتیجه رسیده است که فعالیت­های او و همسرش برای رسیدن به مقصود به تنهایی کافی نیست؛ یعنی همان ضرب­المثل معروف"یک دست صدا ندارد". تجربۀ زندگی­مان را با شما به اشتراک گذاشته­ایم و امیدواریم خانواده­هایی که فردی دیرآموز بین خود دارند دیگران را در تجربۀ خود شریک کنند.